Η νίκη επί της Κροατίας με 2-0 άνοιξε την πόρτα για τα γήπεδα της Ουκρανίας και της Πολωνίας και το μόνο που απομένει πλέον είναι τουλάχιστον μία ισοπαλία στην Τιφλίδα επί της Γεωργίας.
Τα τελευταία δέκα χρόνια λοιπόν η εθνική μας ομάδα έχει αλλάξει πρόσωπο και χαρακτήρα με αποτέλεσμα να παίρνει σημαντικές προκρίσεις σε σημαντικές διοργανώσεις.
Αποκορύφωμα όλων αυτών η κατάκτηση του Euro το 2004 η οποία όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε έχει πολλά κοινά με αυτή του 2012 (αν έρθει).
Και τότε όπως και τώρα η πρόκριση με πρωτιά στον όμιλο για την τελική φάση θα κριθεί στο τελευταίο παιχνίδι, με τη διαφορά πως η εθνική "βολεύεται" αυτή τη φορά ακόμα και με ισοπαλία.
2003...
Οκτώβριος του 2003 με την εθνική Ελλάδας να βρίσκεται στην κορυφή του έκτου ομίλου (ίδιος όμιλος με τώρα) και να θέλει μόνο νίκη στον αγώνα με την Βόρειο Ιρλανδία στο γήπεδο της Λεωφόρου. Το παιχνίδι έμοιαζε πολύ εύκολο μιας και οι αντίπαλοι μας ήταν ο αδύναμος κρίκος του ομίλου (δεν είχαν πετύχει καν γκολ).
Τα πράγματα ωστόσο δεν ήταν και τόσο απλά, αφού οι Ιρλανδοί αποδείχθηκαν σκληρά καρύδια ενώ τα γρήγορα γκολ που πέτυχαν οι Ισπανοί επί της Αρμενίας άγχωσαν τους παίκτες του Ότο Ρεχάγκελ.
Τη λύση έδωσε τελικά ο Βασίλης Τσιάρτας από τα έντεκα βήματα και με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι έστειλε την Ελλάδα στην τελική φάση του Euro 2004. Τη συνέχεια την ξέρετε όλοι...
Μία από τα ίδια έχουμε και τώρα. Η Ελλάδα όμως αυτή τη φορά δεν θέλει οπωσδήποτε νίκη στην Τιφλίδα επί της Γεωργίας, μιας και βρίσκεται δυο βαθμούς πάνω από την Κροατία (την οποία περνάνε σε ισοβαθμία).
Οι οιωνοί πάντως είναι μαζί μας. Ίδιος όμιλος με τότε, ίδιο στιλ ποδοσφαίρου και μία άμυνα που έχει δεχθεί ακριβώς τον ίδιο αριθμό τερμάτων! Εσείς τι λέτε, θα τα καταφέρουμε;
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου